کارشناس

 

 

 

 

 

 

كاربري


 خوش آمدید, مهمان
 آي پي شما: 34.235.143.190

نام كاربري
پسورد
کد امنیتی  
 

 کاربران سایت:
 آخرین: sogol

 بازدیدکنندگان:


 کاربران حاضر در سایت:
  93.209.11.226
  89.199.253.84
  54.36.150.99
  54.36.150.97
  54.36.150.94
  54.36.150.91
  54.36.150.87
  54.36.150.80
  54.36.150.76
  54.36.150.7
  54.36.150.65
  54.36.150.63
  54.36.150.56
  54.36.150.51
  54.36.150.48
  54.36.150.46
  54.36.150.40
  54.36.150.37
  54.36.150.34
  54.36.150.23
  54.36.150.172
  54.36.150.171
  54.36.150.170
  54.36.150.165
  54.36.150.162
  54.36.150.152
  54.36.150.148
  54.36.150.147
  54.36.150.135
  54.36.150.130
  54.36.150.129
  54.36.150.128
  54.36.150.126
  54.36.150.116
  54.36.150.115
  54.36.150.102
  54.36.149.97
  54.36.149.95
  54.36.149.8
  54.36.149.69
  54.36.149.62
  54.36.149.52
  54.36.149.41
  54.36.149.32
  54.36.149.3
  54.36.149.24
  54.36.149.10
  54.36.148.91
  54.36.148.83
  54.36.148.80
  54.36.148.75
  54.36.148.57
  54.36.148.55
  54.36.148.5
  54.36.148.40
  54.36.148.33
  54.36.148.31
  54.36.148.26
  54.36.148.255
  54.36.148.244
  54.36.148.242
  54.36.148.221
  54.36.148.206
  54.36.148.16
  54.36.148.147
  54.36.148.132
  54.36.148.128
  54.36.148.118
  54.36.148.111
  54.36.148.102
  46.229.168.162
  46.229.168.153
  46.229.168.152
  40.77.167.169
  34.235.143.190
  216.244.66.201
  207.46.13.11
  207.46.13.0
  157.55.39.232
  157.55.39.165
  157.55.39.164
  151.80.39.16
  148.251.8.250
  13.66.139.0

رنک

تبلیغات

اعلانات



عنوان متن دریافتی :  تنهایی

یه منتظر

نام مستعار فارسی ( متن شما با این نام منتشر میشود ) یه منتظر سال تولد 1377 ایمیل آدرس شما جنسیت مذکر وضعیت تاهل مجرد عنوان متن تنهایی

    


  توی این ۲۰ سال زندگی اصلا موفقیت نداشتم ، شکست پشت شکست ، درس نتونستم بخونم ، نتونستم جایی استخدام بشم . با این که پسر مذهبی و با 

اعتقادی هستم و با همه خوب بودم همه ازم بد میگن فقط دلخوشیم ورزش کردنه ، پدرمم که اصلا باهام خوب طی نمیکنه ؟ بعضی موقع ها با خودم میگم کاش یه بیماری بگیرم و سر یک ماه مرگم برسه ، بدجوری خسته شدم ، دست به هرکاری میزنم که بتونم ادامه بدم یه مانع جلوم سبز میشه احساس میکنم بدجوری تنهام ، خدایا یه فکری بکن

 

نویسنده:یه منتظر، ارسال شده در چهارشنبه 23 اسفند 1396 ساعت 11:59 قبل ‏از ظهر، 1754 بار مشاهده شده، 4 نظر، موضوعات: لیست کامل متن های دریافتی ، برچسب ها: خود زشت پنداری ,جدایی از دوست ,طلاق یا ادامه ,همسر زیبا ,تنهایی ، PDF،



دیدگاه در 1 سال و 2 ماه و 19 روز و 11 ساعت و 17 دقیقه پیش گفته

سلام و عرض ادب؛

دوست من؛ احساست نسبت به زندگی و وظیفه‌ای که بهت محول شده رو درک می‌کنم. ما به دنیا اومدیم با ویژگی‌هایی منحصر بفرد، رسالت‌هایی و نیز استعدادی. پیدا نکردنِ اونچه که هستیم یا وظیفه‌ای که بهمون داده شده، یا ندونستن رسالتمون براستی دردناکه و ناامید کننده. خودمون رو به در و دیوار می‌کوبیم و «شکست پشت شکست» به بار میاریم تا متوجه بشیم کجا باید چکار کنیم، تجربه می‌کنیم که در چه استعداد داریم؛ در چه موقعیتی چه کنش و واکنشی داریم و باید داشته باشیم. این آزمون و خطا ادامه داره تا راهی ساخته شه، به دست خودمون. باری، ناراحت‌ کننده‌تر اینه که خیلی از خانواده‌ها به استعدادیابی فرزندانشون توجهی نمی‌کنند، نه تنها تلاشی برای یافتن این مهم نمی‌کنن بلکه اونهارو "به زور" به مسیر بیراهه می‌برند، و اینطور آینده‌ بچه‌هارو دست‌خوش تصمیمات اشتباه و ناآگاه خودشون می‌کنند. سرپرست کودک موظفه استعداد کودک رو پیدا کنه، یافتن استعداد کودک یعنی ساختن زندگی و آینده‌اش. حالا اگر خانواده این رو درک نکنه، چه ؟ میشه گفت بارِ پیدا کردنِ اون استعدادِ به دوش خودِ فرزند میوفته، و حالا اون باید تلاش کنه؛ در خودش غواصی کنه، و خودش رو از درون و بیرون ببینه؛ ببینه که به چی علاقه داره، درک کنه چه کاری می‌تونه انجام بده و در چه چیزی استعداد داره یا نداره. و پیرامونش رو بشناسه.


دوستِ من؛ ناامیدی در این سن خیلی زوده. باید بگم مشکلاتِ غریب‌ و موانع بزرگتر دیگه‌ای هم در انتظارته، اما با این اوصاف و پیش‌بینی‌ها، فکر مرگ شرایط رو مساعد نمی‌کنه بلکه از تو موجودی پست‌ و بی‌مایه و ضعیف می‌سازه. میدونم شرایط مساعدی نداری. اما تلاش‌گر باش، و قوی. براستی آدمها چیزی نیستند غیر از تلاش‌هاشون. تلاش پیوند نبوغ و استعداده. خدا در همه‌ی ما، هم نبوغ نهفته هم استعداد، حالا اگر مسیر هردوی اینهارو پیدا کنی، اما تلاش نکنی چه؟ «شکست»، «مانع» و شرایط سخت رو پله‌ای قرار بده برای پیشرفتت، یعنی از شکست و مانع نرنج، بلکه تلاش کن و تک‌تکشون از مسیرت بردار، اینطور اعتماد به نفست هم بیشتر میشه. گاهی وقتا اهدافی رو تعیین می‌کنیم اما در مرحله «تعیین» باقی می‌مونیم، یعنی گامی جهت رسیدن بهشون برنمی‌نداریم چرا که ممکنِ یا تلاش نکنیم یا ترس از شکست داشته باشیم یا هر دلیل دیگه. گاهی ممکنِ اهدافمون اونقدر دور به نظر برسند که در اول راه ناامید بشیم، گاهی در اولین مانع و گاهی در برخورد با موانع مختلف. بعضی وقت‌ها فکر می‌کنیم «ارزشش رو نداره» یا « به این اسونی به دست نمیاد» و ..، اما هدف ما هرچقدر پُرمایه‌تر باشه؛ براستی رسیدن بهش سخت‌تره و راه صعبی رو مطلبه؛ اما شیرین‌تر هم هست. موانع مختلف به ما یاد نمی‌دن که جا بزنیم بلکه «ارزشمندی» هدف مارو مشخص می‌کنن، نیز گوشزد میکنن برای چالش‌های جلوتر آماده باشیم یا حتا پیشگیری کنیم. براستی رسیدن به قله، همیشه از سطح شروع میشه و کم‌کم رسیدن به ایستگاه‌های مختلف، و در نهایت با فتح، شیرینی رو می‌چشیم. بنابراین برای تحقق آرزوهامون راهی بغیر از تلاش‌ نیست.

راستی، از پدر و مادر گله کردیم؛ اما مطمئن باش اونها برای فرزندانشون غیر از آینده‌ای خوش چیزی از خدا نمیخوان، و البته تمام تلاش خودشون هم همینه. و نیز مطمئن باش هیچ‌ پدر و مادری فرزندش رو منحرف نمی‌کنه. انحرافی که ازش حرف زدیم از بی‌آگاهی میاد. اگر والدین آگاه باشن، کودک رو آگاهانه به مسیر ناهمواره هدایت نمیکنن، اما حقیقت تلخ اینه که خیلی‌ از ما آدمها (گفتم آدمها، که فکر نکنی منظورم فقط ما ایرانیها هستیم) درگیر همینیم، چه از جبر چه از شانس چه هرچه. درگیر پدر و مادرهایی که ممکن استعداد مارو نفهمن و " به زور " مارو بدبخت کنند. ترسناک‌تر هم اونجاست که والدین هیچ‌وقت متوجه نشن استعداد یعنی چه، به چه درد میخوره. و وقتی که فهمیدن تلاشی براش نکنند.

بهرحال دوست من، از این شرایط سخت استفاده کن، ولی به این شرایط عادت نکن. سِر نشو. سلوک و تجربت از همین اوضاع برمیاد، از بی‌عادتی به شرایط سخت. «آدمی» که از این محیط ساخته میشه پخته‌تر و با معرفت‌تره.

موفق باشی

mrl در 9 ماه و 3 روز و 4 ساعت و 50 دقیقه پیش گفته

از همه بدم میاد . وقتی بهشون میگی حالت بده و مشکلت اینه میگن این که چیزی نیس...

یا هم میگن بیخیال باو درست میشه

اگه به یکی بگی حالم بده جز الهی بمیرم نه چیزی میگه نه کاری میکنه

پس خودتی و خدای خودت

paria در 4 ماه و 4 روز و 5 ساعت و 2 دقیقه پیش گفته

از همه آدمای اطرافم متنفرم چون ن تنها کمک نمیکنن ک فقط طعنه میزنن زخم میزنن و زندگیو سختتر میکنن.تو این چن سال من انقد عذاب کشیدم ک اندازه ی آدم 80 ساله پیرشدم ولی با سیلی صورتمو سرخ نگهداشتم.دیگه نمیتونم.بریدم.فقط تو فکر خودکشی ام

nn22 در 3 ماه و 9 روز و 17 ساعت و 19 دقیقه پیش گفته

سلام من ۲۱ سالمه . انقد که غصه خوردم حس میکنم ۴۰ . ۵۰ سالمه هر طرف زندگیمو نگاه میکنم بدبختیه . دیگه دارم به عدالت خدا شک میکنم . از خانواده ای که دارم راضی نیستم . مامانم که ناراحتی قلبی داره باید همش مراقب باشم . ۳ تا داداش دارم که ازدواج کردن ولی مثه بچه ها برخورد میکنن . همش باید مراقب رفتاراشون باشم . بابامم که یه ادم خسیسه که اصلا از بابام راصی نیستم . خودمم که پشت کنکورم . دوست پسرمم که سرطان گرفته

ارسال یک نظر جدید

نام شما
ايميل (منتشر نخواهد شد)
آدرس وبسايت
كد امنيتي